என் மௌனத்தை கொடு

ஶ்ரீ:

என் மௌனத்தை கொடுத்துவிடு

உனக்குத் தெரியுமா , 

நான் ஏன் சிலகாலம் என் மௌனத்தை ,

உன்னிடம் கேட்டேனென்று,

அந்த மௌனம் என்னுடையதல்ல என்பதால்  , 

பிறரால் உடைக்கூடியது ,

அதனால் தான் என் மௌனத்தை கேட்டேன் .

ஒருவாசல் ஒருவருக்காக திறப்பதல்ல , 

அதில் யாரும் நுழைகிறார்கள் ,

ஏதூமே நிகழாதது போல ,

சகஜமாய் இருக்கிறார்கள்  .

மிக எளிமையாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டியது ,

சிறிதாக ஆனாலும் சிறப்பாக நிகழுற்றது ,

எனக்கு மகிழ்வானதே ,

நிகர்நிலை நின்று பேசும் சந்தர்ப்பத்தால் , 

அனைத்திற்கும் உடன்பட்டேன்.

நான்  வேண்டாம் என்றவுடன், 

ஒரு மூலையில் துணுக்குற்றேன் , 

மறுபடியும் ஒரு பிறழ்வு ,

சரிசெய்ய இயலாமல் போகலாம் ,

யார் கவலையிது ,

என்னதல்ல.

நான் வரக்கூடுமென்பதால் எல்லோரும்,

வரவேற்கப்பட்டார்கள் , 

இதம் இத்தம் என 
முடிவாயிற்றுப் போலும் .

நான்கேட்ட மௌனம் சற்று மிச்சமுள்ளது ,

அதுவரையில் 
அத்துடன் ஆனந்தாமாய் இருக்கிறேன்.

என் மௌனத்தை கொடுத்துவிடு