https://tamil.wiki/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AE%BF%E0%AE%B4%E0%AF%8D_%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%95%E0

சனி, 10 அக்டோபர், 2026

மணிவிழா - 96. * நம்பிக்க கசிவு *




ஶ்ரீ:



மணிவிழா - 96


10-10-2026


* நம்பிக்கை கசிவு *




வேளுக்குடியிடம் இருந்து எனக்கான ஆன்மீக புரிதல் கிடைக்கலாம் என்கிற ஊகம் எனது அடிப்படை தேவையில் இருந்து எழுந்தது . நான் எந்த கருத்திலையும் உணர்ச்சி கொண்டு அணுகுவதில்லை. அது உருவாக்கும் உடனடி தாக்குதல்களை சில காலம் தள்ளி வைத்து பின் அதன் யதார்தங்கள் வழியாக மெல்ல உள்வாங்க முயல்வேன். எனக்கு கருத்து சொல்லுபவர் அதிகாரத்தால் அந்த இடத்தை அடைவதில்லை. அவற்றை அவர்களுடனான உரையாடல்கள் வழியாக உருவாகும் புரிதல்கள் இருந்து எனக்கான கருத்தியலை உருவாக்கிக் கொள்கிறேன். வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் போன்ற ஒருவருடன் தனிப்பட்ட உரையாடல்கள் வழியாக எனது சமகால நிகழ்வினால் நான் அடைந்திருக்கும் நிலையழிதல்களில் இருந்தும் என்னை அழுத்தும் தீவிர கேள்விகளில் இருந்தும் எனக்கு மாற்று சித்தனையை அளிக்கலாம் என நினைத்தேன். அந்த கனிப்பு அன்று  மிக முக்கியமானதாக பட்டது. தந்தை மண்மறைந்த பிறகு அவர் கையளித்து சென்ற அறம் குறித்த கோட்பாடுகள் வழக்கொழிந்தவையா? என ஓங்கி நின்ற கேள்விகள் முற்றும் நவீன கால யதார்த்தத்தை, நடைமுறைகளை சார்ந்தவை. குல மூத்தோரை அவர்களுது நம்பிக்கை வழியாக உருவாக்கிக் கொண்ட ஆன்மீக அல்லது அறம் குறித் அவர்களின் பிடிப்பை நிராகரிக்கும் ஒரு தருணம் எல்லோருக்கும் ஏற்படுவது. அவர்கள் மிக எளிதாக நம்மிடையே புழங்கியதால் அப்படி ஒன்று உருவாகி இருக்கலாம். அவர்கள் சொல்லிச் சென்ற மரபான வழிமுறைக்குள் சென்று அதற்கான விடைகளை தேடுவது மிக சிறந்த முடிவாக தெரிந்தாலும் அன்றிருந்த மனநிலையில் என்னால் அதனுள் செல்ல இயலாது என தெளிவாக புரிந்திருந்தேன். தேவை அதை கடந்து வந்த ஒருவர் அருகிருப்பது.


அந்த சூழலில் வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் எனது தேர்வாக இருந்தார். ஆயிரமாவது ஆண்டு விழா குழு போன்ற ஒன்றை துவங்கி குறைந்தது அவருடன் நான் ஐந்தாண்டு ஆண்டுகள் இணைந்து பயணப்பட இருக்கும் நிலையில் அந்த பயணத்தின் இடையில் அவரிடம் என் கேள்விகளை உரையாடல்களாக முன்வைக்கும் வாய்ப்புகள் நிச்சயம் கிடைக்கும். அவர் ஏன் என்னுடனான அந்த உரையாடல்களை நிகழத்த வேண்டும். எது என்னை பிறரிடம் இருந்து தனித்து காட்டுகிறது. அவர் அன்றாடம் சந்திக்கும் மனிதர்கள் அவரிடம் கேட்பது போன்ற ஒரு கேள்வியைத்தான் நானும் முன்வைக்கப் போகிறேன். ஆனால் நான் ஒரு கேள்வியாளன் மட்டுமல்ல செயல்பாட்டில் உள்ளவன் அதை தடைபடுத்தும் மனநிலை குறித்த கேள்விகளால் சிக்குண்ட ஒருவனாக என்னை 

அவரால் வேறு தளத்தில் இருந்து புரிந்து கொள்ளவும் பதில் அளிக்கவும் முடியும். 


அவரைப் போன்ற ஒருவரை நான் தேர்ந்தெடுக்க காரணம் அவர் மிகுந்த மரியாதையும் வருமானமும் தரக்கூடிய தொழிலில் இருந்து வெளியேறியிருந்தார் அதற்கான உள மாறுதல் வழியாக உருவான நிலைப்பாட்டுகள் அவரிடம் மிக தீவிரமாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு வகையில் பல்லாயிரம் மடங்கு கனவும் செயலும் படைப்பூக்கமும் கொண்டவராக இருந்தார் என்பது என் அவதானிப்பு. உலகியலின் அழுத்தங்களை தனது கள எதார்தங்களின் வழியாக அவர் கொண்ட தீவிரத்தால் அவற்றை மெல்ல களைந்து கொண்டு வந்த பாதையில் மத்தியில் அவரை நான் சந்தித்திருக்க வேண்டும். என்னை அவர் எப்படி மதிப்பிட்டிருந்தார் என்பதை நான் அறிந்து கொள்ளும் சந்தர்ப்பம் வாயத்தது. என் கனவை அவரை கொண்டு நிறைவேற்றிக் கொள்ள நான் முனைந்த அதே சமயம் தனது கனவிற்கு என்னால் என்ன செய்ய முடியும் என்பது பற்றி மிக சிறிய அளவிலாவது அவர் சிந்திருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் அவருடன் வேறு எந்த வகையிலும் சம்பந்தமில்லாத எனக்கு அவரது புகழ்மிக்க யாத்திரைகளில் ஒன்றான “ராமாயண யாத்திரையின்” நிறைவு நிகழ்ச்சி மேலான்மைக்கு என்னை திருபுல்லாணிக்கு அழைக்க வேண்டிய எண்ணமும் தேவையியும் எழுந்திருக்காது. 


அது மிக பிரமாண்டமான ராஜ நிகழ்விற்கு ஒப்பானது. மிக கவனமாக திட்டமிடப்பட்ட யாத்திரை. 32 சொகுசு பஸ்ஸில் யாத்திரிகர்கள் தன்னார்வளர்கள் வைதிகர் குழுமம் என மிக பெரிய ஒரு அமைப்பை வரவேற்று தங்க வைத்து உணவு ஏற்பாடு மற்றும் தணுஷ்கோடி யாத்திரை என துவங்கி பின் அனைவரையும் அவரவர் ஊருக்கு வழியணுப்பி வைக்கும் வாய்ப்பை எனக்கு அளித்திருந்தார் . அவர் முதலில் என்னை மையப்படுத்தி திட்டமிட்டது மத்திய மற்றும் உத்திர பிரதேச மாநிலங்களுக்கு இடையே இருக்கும் “சித்திரகூட” திவ்விய தேச நிர்வாகம் குறித்து இருந்தது. ராமாயணத்தில் வரும் முக்கிய திருப்பு முணைகள் நிகழ்ந்த இடம் அது. வரலாறும் அதே சமயம் புராண முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. பாதுகா பட்டாபிஷேகம் காக்காசுரனை தண்டித்தது என மிக விரிவான பின்புலம் கொண்டது. திருக்கோவிலூர் ஜீயர் ஏற்பாட்டில் நிகழ்ந்த யாத்திரையில் அதை நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பு அமைந்தது.அந்த யாத்திரை அனுபவங்களை முன்பே தொகுத்து பதிவிட்டிருக்கிறேன். 


பல்வேறு நெருக்கடிகளால் அனைத்து தொழிலில் இருந்து வெளியேறியிருந்தேன். அதன் பின்னர் உருவாகி இருந்து குடும்ப உறவுகளிடையான கசப்புகள் மற்றும் தனிப்பட்ட பொருளியல் நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில் பெரும் நிலையழிதலில் இருந்தேன். அன்றைய சூழலில் என்னால் அதை செய்ய இயலாது என்று சொன்னபோது மிகவும் வேளுக்குடி வருத்தமும் ஆவேசமும் அடைந்து சட்டென என்னைவிட்டு விலகி சென்றார். நானும் விலகி நின்றேன்.அவருடனான உறவு அவ்வளவு தான் என நினைத்திருந்த போது அவர் என்னை விடுவதாக இல்லை என்பது “திருபுல்லாணிக்கு” என்னை செல்ல சொன்ன போது அறிந்து கொண்டேன். கொதிப்பதும் பின் தனிவதும் அவரது இயல்பாக எப்போதும் இருந்திருக்கிறது. பிறர் உரையாடவே அச்சப்படும் நிலை கொண்டவராக தன்னை முன்னிறுத்திக் கொண்ட போதும் என்னை பலமுறை அவருடன் முரண்பாடான கருத்துக்களை முன்வைக்க தூண்டுவார் பின்னர் அதில் எழும் எனது கேள்விகளால் வெட்டுப்பட்டு அவை சட்டென முடிவுறும். பின்னர் அவர் உளம் தனிந்து என் தரப்பை புரிந்து கொள்ள முயல்வது என பிரமாதமான குணம் கொண்டவராக இருந்தார்.


அயோத்தி யாத்திரை வந்து நிறைவுறும் இடம் எனக்கு அளிக்கப்பட்ட இலக்கான “திருப்புல்லாணி” திவ்விய தேசம். அது ஒரு கடற்கரை பிரதேசம் ராமர் கட்டிய சேது இங்கிருந்து துவங்குகிறது என்பது இந்த இடத்தின் தனிச் சிறப்பு . சிவஸ்தளமான ராமேஸ்வரம் அருகில் இருந்தாலும் வைணவர்கள் தங்களது வட இந்திய யாத்திரையை இங்கு வந்து முடிப்பது ஒரு சம்பிரதாய நிகழ்வு. இரவு தங்கி அதிகாலை தங்களின் பித்ருகளுக்கு நீர்கடன் செலுத்தி கடலில் குளித்து பின் திருப்பில்லாணி தர்ப சயண பெருமாளை வணங்கி பின்னர் தணுஷ்கோடி சென்று பின் அங்கிருந்து அனைவரும் தங்கள் சொந்த ஊர் திரும்புவார்கள். ராமர் கடலை கடக்க வருணனை நோக்கி தர்ப சயனத்தில் 7 நாட்கள் இருந்ததும் நீரின் அதிபதி வருணன் வராது போக கோபம் கொண்டு வில்லெடுக்க கடலின் அரசன் வருணன் வந்து சேது கட்ட சொல்ல அப்படி உருவானது சேது பாலம் அதன் துவக்கப் திருப்புல்லாணியில் நிகழ்ந்தது என்பது ராமாயண தொன்மம். 


வேளுக்குடியின் திட்டமிடல் பிரமாண்டமானதும் மிக நுட்பமானதும் கூட. சிறு சிறு விஷயங்களையும் கருத்தில் கொள்வார். அனைத்தும் அவரது நேரடி மேற்பார்வையில் இயங்கும். எங்கும் எதிலும் சமரம் என்கிற பேச்சிற்கு இடமில்லை. சமரசத்துக்கு உட்படாதவர் மட்டுமல்ல அந்த சூழலில் எழும்போது மிக கடுமையாக நடந்து கொள்வார். ஒரு மல்டி நேஷனல் CEO போல அனைத்திலும் அந்த ஒழுங்கை எதிர்பார்பார். அது அவரது இயல்பு அல்லது அவர் இதற்கு முன்பிருந்த துறை அவருக்கு இந்த கட்டுப்பாட்டை கண்டிப்பை கொடுத்திருக்க வேண்டும். வெற்றாக தன்னை சுற்றி சுற்றி வருபவர்களை மிக நுணுக்கமாக புரிந்திருந்தார். அவர்களை மிக கவனமாக தள்ளி வைக்கவும் அறிந்திருந்தார்.  நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு மேலான்மை என எதற்கும் அவர்களை உபயோகப்படுத்திக் கொள்வது இல்லை. அதற்கு வெளியில் இருந்து அதற்கானவர்களை கண்டடைய வேண்டும் என்கிற திட்டமிருந்திருக்க வேண்டும். அவரை சுற்றி இருந்தவர்கள் அனைவரும் அவரது சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள். அது இந்த சமூகம் அவர் மீது செலுத்திய அழுத்தம். அதற்கு பணிந்தே தனது பாதையை வடிவமைத்துக் கொண்டார். என்ன காரணத்தினாலோ அவர் என்னை போல பிறிதொருவரை தேர்வு செய்யவில்லை. அவரது நிலைப்பாடு மிகுந்த அழுத்தத்தினால் உருவானது அதற்கென உருவகும் பிற நிர்பந்தங்களை நான் உணர்ந்திருந்ததால் நான் அவரது முழு நிர்வாகத்திற்கு கீழே நேரடியாக வருவதை விரும்பவில்லை . மாறாக அவருடனான உறவை மிக இயல்பாக பேணிக் கொண்டேன். என் தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காக அவரது நேரடி நிர்வாக்கதில் இருந்தும் அதன் பிற நிர்வாகிகளிடம் இருந்தும் விலகி நிற்கவே விரும்பினேன். அது ஒருவகை முன் ஜாக்கிரதை நடவடிக்கை.


புதுவை ஆயிரமாவது ஆண்டு விழா குழு துவக்கம் மற்றும் அதன் செயல்பாடுகளும் திட்டமிடல்களும் முன்னெடுப்புகளை பற்றி விரிவாக அவருடன் பேசியது 

களச் செயல்பாட்டில் மிகுந்த ஆர்வமுள்ள அவருக்கு அவை மிக அணுக்கமானதாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் தனது அமைப்பிற்குள் கொண்டு வர என்னை போன்ற சிலரை அவர் விரும்பி இருக்கக் கூடும் அதன் பொருட்டே இப்போது இந்த யாத்திரை மேலாண்மை எனக்கு வழங்கப்பட்டிருந்தது. எனக்கு அவருடன் இணைந்து பணியாற்ற விரும்பினாலும் அவரது அனைத்தும் நேரடியானவை அன்பும் அரவணைப்பும் கிடைத்தற்கு அரிதானது . பெரிய ஆளுமைகளுடன் என்னால் மிக இயல்பாக செயல்பட இயலும் என்றாலும் அதில் உள்ள படிநிலைகள் நிச்சயம் ஒரு நாள் சிக்கலை கொண்டு வரலாம் என்கிற அச்சம் எழுவதை தவிர்க்க இயலவில்லை . இங்கு ஆழமான மதம் மற்றும் ஆச்சாரம் சம்பந்தப்பட்டது என்பது அதன் அபாயகரமான பின்புலம். அன்றைய சூழலில் நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. கோவில் கைங்கர்யம் செய்கிறேன் என சொல்லுக் கொண்டு வந்த பிராமன கூட்டம். அவர்கள் அதற்கு முதல் நாள்வரை அரசாங்கத்திற்கு ஊழியம் செய்தவர்கள். ஓய்வு பெற்ற பிறகு நேரடியாக கோவில் பணிகளில் ஈடுபட துவங்கினர்.கோவிலுக்கென தனிப்பட்ட வழிகாட்டு நெறிகள் இல்லாததாலும் அங்கு நிலவிய கடும் ஆள் பற்றாக்குறையினாலும் அவர்களுக்கான கதவுகள் விரிந்து திறந்து கொண்டன. 


துரதிஷ்டவசமாக அவர்களில் பலர் தங்கள் குல ஆச்சரத்தை பெரிதாக பேணாதவர்கள். சிகையோ சந்தியாவந்தனமோ எதும் இல்லாதவர்கள். அரசின் வேலையில் அதன் அன்றாட முடைநாற்ற அரசியலில் சிக்குண்டு இருந்தவர்கள். அங்கு என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்களோ அதையே இங்கும் செய்ய முயற்சித்தால் உருவாகும் குழுப்பமும் அனர்த்தமும் மிக ஆபத்தானது. தங்களின் அடையாளத்திற்காக இடத்தை தேடும் அவர்களுக்கு வேளுக்குடி கிருஷணன் மிக சிறந்த இலக்கு. இவர்களின் அரசியல் நேரடியாக அவரிடம் எடுபாடாது என்றாலும். அவர் அறியாது தங்களின் அரசியலை முன்வைக் தெரிந்தவர்கள். குல அடையாளம் தரும் வசதியின் காரணமாக அவரின் வீட்டின் சகல எல்லைகளுக்கும் சென்று வரும் உரிமை பெற்றவர்களாகி விடுவார்கள். அந்த சூழலில் யார் யாரைப் பற்றி வேண்டுமானாலும் தங்கள் எதிர்மறை எண்ணத்தை பதிவு செய்ய இயலும். வேளுக்குடி போன்றவர்களுக்கு கூட இதை தொடர்ந்து தவிர்ப்பது இயலாது. எனது சொல் இறுதியில்லை அதை ஒருவர் திரிக்க இடமுண்டு என்றால் அந்த இடம் ஒருநாள் எனக்கு மிகுந்த நிலையழிவை உருவாக்கி விடலாம். நான் அந்த எல்லைக்கு சற்று முன்பே நின்றுவிட கற்றிருந்தேன்.அதன் பொருட்டு நான் ஒரு நிரந்தர இடைவெளியை பேணிக் கொண்டேன். 


திங்கள், 21 செப்டம்பர், 2026

மணிவிழா -95. கிளையில் வேர்




ஶ்ரீ:



மணிவிழா - 95


21-09-2026


* கிளையில் வேர் *






வேளுக்குடி கிருஷ்ணின் உபன்யாசங்களை கடந்து அவர் என்னை கவர்ந்ததற்கு பின்னால் வேறு சில முக்கிய விஷயங்களும் இருந்தன . முதன்மை என நான் நினைத்தது அவர் ஒரு வகையில் எனது உலகில் பல உயரங்களுக்கு சென்று பின் அதில் இருந்து சட்டென ஒரு புள்ளியில் விலகி பிறிதொரு உலகான மரபிற்கு சென்றவராக தெரிந்தார். ஒருவகையில் அது பின்னோக்கிய பயணம் போல ஆச்சர்யத்தை அளிப்பது. அதற்கு பெரும் அகபலம் தேவை படும். தந்தையிடம் அல்லது சமூகத்திடம் இருந்து பெறும் மரபான நம்பிக்கை என்பது ஒருவரின் வாழ்வியலின் நடுப்பகுதிகளில் காணமலாவதை உலகம் முழுவதும் அவரை தத்துவங்களில் இருந்து விடுபடுபவராக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறார் . அந்த சூழலில் பெரியவர்களும் சமூகமும் கையளிக்கும் எந்த உத்திரவாதத்தையும் மனம் ஏற்க மறுக்கும் வயதாக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. அந்த சூழலில்  இருந்து மாறுபட்டு  வெளியேறுதலை தவிர்த்து மிக தீவிரமாக அதனுள் செல்லத் துணிந்த ஒரு மனிதாராக வேளுக்குடி எனக்கு தெரிந்தார். நான் ஏறக்குறைய அவரது வயதை ஒத்தவன். எனக்கு ஏற்பட்ட மனப்புரிதல்களின் தொந்தரவினால் உருவாகும் பாதிப்பை உணர்ந்தவன் . நிச்சயம் அது போன்ற ஒன்றை தன் வாழ்வில் நிச்சயம் சந்தித்திருக்க வேண்டும். அதிலிருந்து விலக தெரிந்த மனிதராக வேளுக்குடி இருந்தார். அவரிடமிருந்து எனக்கான பதில்கள் புரிதல்கள் ஒருநாள் கிடைக்கலாம் என்கிற நம்பிக்கை என்னை அவரை நோக்கி செலுத்தியது. 


எனக்கு என் தந்தை கையளித்த வைணவ இறை நம்பிக்கை சரியா, என்கிற கேள்வியை நான் ஒரு போதும் எனக்குள் எழுப்பிக் கொண்டதில்லை. அது ஒரு நல்லூழ் என உணர்கிறேன். அப்படி ஒன்றை உருவாக்கிக் கொண்டால் அது முடிவுறாத மெய்மையை தேடும் பயணம். அலைவது மட்டுமே அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்தது அமர்வது என்பது அவர்களுக்கு இல்லை. அவர்கள் உள்ளமும் உடலும் தொடர் பயணித்தில் இருக்க பணிக்கப்பட்டவர்கள். அது எனக்கான வழியில்லை . எனக்களிக்கப்பட்ட நம்பிக்கை மரபால் என் குல மூத்தோர்களால் வழி வழியாக வந்து எனக்கு கையளிக்கப்பட்டது என்பதால் அதன் அடிப்படை உண்மை தன்மையை ஆராயும் தகுதி  கொண்டவனாக என்னை உணர்ந்ததில்லை. தாய்தந்தையரை நாம் தெரிவு செய்வதில்லை என்பது போல ஒருவர் தனது இறையை தெரிவு செய்ய முடியாது. இப்பிறவியில் அந்த இரண்டும் போல எண்ணற்ற விஷயங்கள் நமக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறது. அவை ஆராய்சிக்கு உட்பட்டதல்ல என நினைக்கிறேன். தங்கள் அறத்தில் இருந்து விலகி உகந்த ஒன்றை தேடிச செல்வது நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. எனக்கான வழி அதுவல்ல என்பதில் உறுதியாக இருந்தேன் என்பது்என்டை நோக்கி நான் வைத்த முதல் அடி.


நான் நம்பும் மரபு கலாத்தால் மிக மிக தொன்மையான ஒரு இருப்பு . அது இன்னும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் இங்கு நீடித்து இருக்கும் என்கிற நம்பிக்கையும்  கோவில்களில் கூடும் மக்கள் திரள்களின் வழியாக சொல்கிறது.நான் அந்த திரளில் ஒருவனல்ல என்றாலும் கூட்டு ஆழ்மனநிலை அவர்கள் தங்களுக்கு உகந்த ஒன்றை நம்பிக்கையுடன் செய்கிறார்கள். அந்த நம்பிக்கை அவர்களுக்கு அருளப்பட்டுள்ளது. நான் அவர்களிடம் இருந்து எந்த கூறில் மாறுபடுகிறேன். ஆன்மீக பொதுத் தன்மையில் இருந்து விலகி ஒரு குறிப்பிட்ட இறையை பிறிதொன்றில்லாத படி ஆழமாக பற்றிக் கொள்ளுதல் எனக்கு சொல்லப்பட்டிருந்தது. அது அறம் கடமை என வலியுறுத்தும் ஒன்றை நோக்கி கேள்விகளை எழுப்பிக் கொண்டால் எஞ்சுவது என்ன. 

வாழ்வின் நடுபகுதி பிறருக்கு என்ன குழுப்பங்களும் நிலையழிதலும் கொண்டு வருமோ அவை அனைத்தும் மிச்சமில்லாமல் வந்து நின்றன. அவற்றில் இருந்து கற்ற தத்துவங்கள் மட்டுமே மீட்க வல்லது. அதை நோக்கிய பணமாக என்னை வகுத்துக் கொண்டேன். 


அதே சமயம் நவீன சிந்தனையில் அறிவியக்கத்தில் தத்துவங்களின் பெறுமதி என்ன என்பது குறித்து மிக ஆழமாக கேள்விகளை எழுப்பிக் கொண்டால் அது வாழ்வியலில் அனைத்து பக்கத்தில் இருந்தும் வந்த நெருக்கடி அந்த நம்பிக்கை நொறுக்குவதாக இருந்தது. என்றாலும் தனிப்பட்ட அனுபவங்களின் வழியாக அதை கடந்து அதை தக்க வைத்துக் கொள்பவர்கள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். “அறம்” குறித்த நம்பிக்கையை ஆன்மீகத்துடன் இணைந்தால் மட்டுமே அது முழு அர்த்தத்தை கொடுக்கக் கூடியது. அறம் குறித்த நம்பிக்கை குலையும் போது ஆன்மீகத்தில் முதல் சிதைவு நிகழ்ந்து விடுகிறது. இன்று ஆன்மீகத்தை வலுப்படுத்த பேசப்படும் அனைத்தும் எளிய பகத்தியில் மட்டுமே சென்று முடிய இயலும் . அந்த பக்தியும் கூட ஆச்சாரத்தால் அனுஷ்டானதால் நிலைநிறுத்தப் படுவதாக தவறாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டு பக்தி இறுதிநிலைக்கு செல்வதாக நினைத்து மக்கள் ஆச்சாரத்திலும் அனுஷ்டானத்திலும் சிக்கிக் கொள்வதை பார்க்க முடிகிறது. ஆச்சாரம் மற்றும் அனுஷ்டானங்கள் சமையலுக்கு முன்னான பாத்திரத்தை சுத்தம் செய்வது போல . சுத்தம் செய்வது முடிந்து சமையலுக்குள் நுழைவதைப் போல ஆச்சாரம் என்பது ஒரு வகை அகப் புரிதல் மட்டுமே.நிஜத்துடன் அது ஒவ்வொரு புள்ளியிலும் சமரசம் செய்து கொண்டு  பின் அதிலிருந்து  விடுபட்டு பக்திக்குள் நுழையும் ஒன்று. ஆனால் எங்கும் அது நிகழ்வதாக தெரியவில்லை.


ஆன்மீகத்தின் வழியாக பக்தியென புரிந்து கொள்ளப்படுவது தத்துவத்தின் கனி. அது யதார்த்தத்தில் அது ஒருபோதும் ஆச்சாரத்தை வலியுறுத்துவதில்லை. ஆச்சாரம் என்பது உடல் சுத்தம் பற்றிய நம்மிக்கையின் குறியீடு. அனுஷ்டனம் செய்முறை தொகுப்பு என்பதால் பூஜையின் அறுபடலை தவிர்கிறது. அதில் மனம் ஒன்றைச் செய்கிறது. அதுவே ஒரு ஆழ்நிலை தியானத்திற்கு ஈடானது. அனுஷ்டான என உருவகிக்கும் செயல்முறையின் போது அந்த தியானத்தின் வசம் மனம் செல்லாமல் செய்வதில் உள்ள நேர்த்தியை ஆழ்மனம் கவனித்திக் கொண்டே இருக்கிறது. இயல்பாக நிகழ வேண்டிய ஆழ்நிலை தியானத்திற்கு இது ஒரு பெரியத் தடை. உருவம் மற்றும் விக்ரஹ வழிபாட்டில் பூஜையில் நிகழும் தன்னை மறத்தல் என்கிற அழகியல் ஒரு எளிய தியானம். ஆழ் மனதில் அது உருவாக்கும் தத்துவ புரிதல்கள் மிக ஆழமானவை. 


பக்தியிலும் , தத்துவத்திலும் சாமான்யம் விசேஷம் என்பதெல்லாம் புரிதலின் பொருட்டு விரித்தெடுக்கப்படுபவை. பக்தி செய்வதில் ஆர்வமிருக்கும் ஒருவருக்கு இவை எந்த அர்த்தத்தையும் கற்பிக்கப் போவதில்லை . விரித்தெடுக்கையில் இந்த வேறுபாடு மிக  சிக்கலானது. காரணம் தத்துவம் என்கிற ஒன்றை பக்தி கடந்த ஞானத்தின் வழியாக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. பக்தி ஞானத்தின் விதையல்ல. இரண்டும் இரண்டு வேறுபட்ட நிலைகளும் அல்ல. விதை அழிந்து மரம் முளைப்பது போல பக்தி அழிந்து ஞானத்திற்கு வளர்வதல்ல . அப்படி பக்தி பிறகு அடையப்படுவது என்பதால் அந்த ஞானம் இறுதியானதும் அல்ல . அது ஒரு தேடலைப் போல தொடர்ந்து தன் மையத்தை நோக்கி நகர்கிறது. மையம் இவை ஒன்றோடு ஒன்று முயங்கி நிற்பது அதன் இரண்டறு நிலை. முதல் நிலை புரிதலை ஞானம் என வகுத்துக் கொண்ட பிறகு மனம் அதை பக்தியில் வைத்து தொகுத்துக் கொண்டு வாழ்வியலில் போட்டுப் பார்த்து பின் அது உணர்த்தும் போதாமையால் மீண்டும் ஞானத்தை தேடி நகர்கிறது. இது ஒரு போதும் முடிவுறாத சுழற்சி. மீள மீள இது நிகழ்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இந்த இடத்தில் பக்தி ஞானம் பக்தி என்பது அதனுடைய உயர்ந்து செல்லும் படிநிலைகளை சொல்ல வந்தது. அதில் ஈடுபடுபவர் மட்டுமே அதை பிரித்தறிய முடியும். மறுஜென்ம கோட்பாட்டை ஏற்றால் மட்டுமே அந்த சுயற்சியின் உண்மை தன்மையை எப்படி யுகம் யுகமாக காலம் காலமாக நீடிப்பது என உணர இயலும். அதன் அறுபடாத்தன்மையில் உள்ள விசை மட்டுமேயான வாழ்கையை புரிந்து கொள்ள அதை பின் தொடர வேண்டி இருக்கும்.


மரபான வைதிக உபன்யாசகர்கள் பலர் தங்கள் துறையில் சிறந்தவர்களாக இருந்தாலும் உலகியலுக்கு தேவையுறும் பொருளியலில் வெற்றி பெற்றவர்களாக பெரும்பாலும் இருப்பதில்லை . அதன் பாதிப்பால் அவர்களின் உபன்யாசங்களில் ஒரு அதீத இயந்திரத்தன்மையை பார்த்திருக்கிறேன. அவர்களின் பேச்சுக்களால் கவரப்படும் ஒருவர் தனது ஆர்வத்தை அதிகரித்துக் கொள்ள அவரை தனிப்பட்ட சந்திக்கும் போதும் உரையாடும் போதும் அவர்களில் இருந்து மிக சாமான்யன் ஒருவன் எழுந்து வருவதை பார்த்து அதிர்ச்சி அடைவதை பார்த்திருக்கிறேன். இந்த மாறுபாடு மிக இயல்பானது. அவரை பற்றிய நமது கணிப்புகளுக்குள் அவர் வந்து நிற்க வேண்டும் என நாம் எதிர்பார்பது நிஜத்தில் நிகழ்வதில்லை. கற்றலும் அதை போதிப்பதிலும் உள்ள ஒருவருக்கு ஆன்மீக அனுபவம் என ஒன்று உருவாகி நிலைபெற்றிருக்க வேண்டும் என்கிற கருத்து யதார்த்தத்தில் இருப்பதாக நினைக்கவில்லை. அர்ச்சா விக்கரஹத்தின் பெருமையை வர்ணித்து இரண்டு மணிநேரம் உபன்யாசகம் செய்யும் ஒருவர். அதை கோவிலில் வைத்து விக்ரஹத்தை வணங்கும் போது மனமொன்றி ஈடுபாடுவதில்லை. வெறுமே வணங்கி விலகிவிடுகிறார்கள். 


கிருஷ்ணப்பிரேமி அதற்கு விதிவிலக்கு என நினைக்கிறேன் . அவரது உபன்யாசங்கள் அனைத்தும் அனுபவத்திற்கு அழைத்து செல்லும் முயற்சி. அல்லது அது அவரது பாணியாக இருக்கலாம். அவரின் விமர்சனங்கள் அனைத்து எல்லைகளையும் கடக்கும் தன்மை கொண்டதாக இருந்திருக்கிறது. தன்னைப் பற்றிய விமர்சனமும் அதற்கு விலககல்ல. அவர் தன்னை பற்றி சொல்லுகையில் இளமையில் சநாதன தர்மத்தை அதீதமாக வலியுறுத்தும் தனது பாணியை ஒரு புள்ளியில் வெளிவந்ததை பற்றியும் இருக்கும். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அதற்கு நவீன உலகில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை என்பதை முழுமையாக ஏற்றவராக இருந்தார். அதை வெளிப்படுத்தவும் தயங்கவில்லை. சம்பிரதாயத்தை பற்றி உபனயசிக்கத் துவங்கும் அனைவரும் இதே பாதை வழியாக வந்தாலும் இறுதியில் அவை இன்றைய உலகியலில் பொருந்தும்படி இல்லை என்பதை மிக மிக தாமதமாக ஏற்கிறார்கள். ஆனால் இந்த சுழற்சி மீள மீள புதிது போல முடிவுறாது நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. வருபவர் அனைவரும் புதிதென கற்ற சம்பிரதாய கல்வி அளிக்கும் ஊற்றம் யாரையும் எதையும் மாற்ற வல்லது என மயங்குகிறார்கள் துரதிஷ்டவசமாக பழையவற்றில் இருந்து எதுவும் கற்காதவர்களாக இருக்கிறார்கள் எனபது சோகம்.கிருஷ்ணப்பிரேமியை சார்ந்திருந்தவர்களின் எண்ணிக்கையால் பிற தேவைகளில் தன்னிறைவை அடைந்திருந்தார்கள் என நினைக்கிறேன். அவரது பக்தி ஒருவித கூட்டு அனுபவ முறையை சேர்ந்தது. அவரின் அணுக்கத்தை பெற விரும்புவர்கள் அவரை சுற்றி பல வித இயக்கங்கள்ளாக எப்போதும் இயங்கிக் கொண்டிருந்தனர். 


மிகுந்த நிலையழிதலில் இருந்த கால கட்டத்தில் அதிலிருந்து வெளிவர அவரின் உபன்யாசங்கள் பெரிதும் உதவின . வானப்பிரஸ்தம் போல அனைத்திலிருந்தும் துண்டித்துக் கொண்டு நீண்ட காலத் தனிமையில் இருந்திருக்கிறேன். அந்த சூழலில் எனக்கு நானே சொல்லிக் கொண்டது “யாரையும் வெறுக்காதே இந்த சூழல் சொல்லவருவது என்ன என்பதை அவதானித்துக் கொள்” என அதை பயன் படுத்த்திக் கொண்டேன். வீட்டிலும் கூட மனதளவில் தனித்திருந்தேன். கிருஷ்ணப்பிரேமியின் உபன்யாசங்கள் எளியவை சாரமிக்கவை உணர்ச்சிகளால் ஆனவை. வேளுக்குடியின் பாணியில் இருந்து பெரிதும் மாறுபட்டவை. வேளுக்குடியின் உபன்யாசங்கள் மூளையை சொடுக்குபவை அவரை பின் தொடர அறுபாடாத சிந்தனை நிகழ்த வேண்டிய பொறுப்பு அதை கேட்பவருக்கு இருக்கிறது. மனம் அதன் அலைகழிப்பில் இருக்கும் போது உளக்குவிப்பு முயற்சி என்பது  பெரிய வதை. 


இது ஒரு புறம் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த போதுதான் ஆயிரமாவது ஆண்டு விழா பற்றிய திட்டமிடலும் அதன் முன்னெடுப்புகளும் அதன் துவங்கமும் கொண்டிருந்தது். நல்லூழ் காரணமாக புதிய முயற்சிகளை ஆர்வமுடன் துவங்கும் மனநிலை எப்படி அமைந்தது என இப்போதும் புரியவில்லை. நிலையழிதலுக்கு படைப்பூக்க மனநிலை ஒரு மிகப் பெரிய மாற்று என பின்னாளில் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. அது எத்தனை நிஜம் என இன்று நினைக்கிறேன். அதை பேரிருப்பு எனக்களித்த கொடை. மானுட வாழ்வியலில் சிக்கலை உருவாக்கி அளிக்கும் அது நமக்கு இன்னதென புரியாத போதும் அதிலிருந்து வெளி வரும் வழியை ஒன்றை சிந்தனை வழியாக அளிக்கிறது. அதை செய்ய இயலாத சூழலில் அது தானே முன்னின்று தன் பெரும் கருணையினால் உருவாக்கி அதை நிகழ்த்தியும் கொடுக்கிறது. 


தனிமையில் திளைத்துக் கொண்டிருந்த என்னை ஒரு நாள் “வெளியே செல்” என்கிற ஆழ்மன உத்தரவு போல. அது சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது. அதை எனது விழைவு என புறந்தள்ளிக் கொண்டே இருந்தேன். ஒரு கூட்டுப் புழு காலம் போல அதற்கான காலம் முடிந்த போது காற்று அதை வெளியே தள்ளிவிடுகிறது.அதன் சொந்த முயற்சி என்பது ஒரு குறியீடு போல. அதன் வெளியேற்றத்திற்கான விசையை அதுதான் உருவாக்க வேண்டி இருக்கிறது.


ஒரு நல்லிரவில்  ஐபேடில் சில குறிப்புகள் எழுதிக் கொண்டிருந்த போது புதியதாக பதிவிறக்கம் செய்ய வேண்டிய app பா்ரத்துக் கொண்டிருந்தேன் அப்போது இசை சம்பந்தப்பட்ட ஒரு app ஒன்றை பார்த்து விளையாட்டிற்கு அதை தரவிறக்கம் செய்தேன். அதன் பாடல் வரிசையில் மணிரத்தணத்தின் “கடல்” படத்தின் “மூங்கில் தோட்டம்” பாடல் சட்டென ஒலிக்க அதன் இசை கோர்வை அடுத்த சில மணி தேரத்தை விழுங்கியது. அதை ஒரு விடுதலை போல உணர்ந்தேன். பின் மெல்ல பிற திரைப்பட மற்றும் இசை கோர்வையை கேட்கத் துவங்கினேன். எனக்குள் நான் அதுவரை அறியாத பிறிதொரு உள்ளம் எழுந்து வருவதை மிக மிக தாமதமாக உணர்நதேன். முதலில் நான் உணர்ந்த அந்த வேறுபாடு மிகவும் ரசித்த பழைய பாடல்கள் கேட்கும் பொறுமையற்று இருந்தேன். பழைய இசை பாணி முற்றும் ஒவ்வாததாக இருந்தது. காது நிறையும் முழு ஒலி கோர்ஙை கொண்ட நவீன ரகப் பாடல்களின் அழகியலில் மனம் முழுமையாக இருந்தது. அது ஏன் எனக்குள் நிகழ்ந்தது என அப்போது நான் அவதானித்திருக்கவில்லை


புதிய பதிவுகள்

மணிவிழா - 96. * நம்பிக்க கசிவு *

ஶ்ரீ : மணிவிழா - 96 10-10-2026 * நம்பிக்கை  கசிவு * வேளுக்குடியிடம் இருந்து எனக்கான ஆன்மீக புரிதல் கிடைக்கலாம் என்கிற ஊ...