ஶ்ரீ:
மணிவிழா - 91
16-09-2026
* அடிக்கிக் கொள்ளலில் முறைமை *
பரபரப்பின் உச்சத்தில் அந்த நாள் மாலை இருந்தது . ஒரு கனவு வடிவு கொள்வதை உணர்வின் வழியாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். முன் மாலை பொழுது திருக்கோவிலூர் ஜீயர் அவர் தங்குமிடம் வந்து சேர்ந்தார். மிக சுலபர் என்பதால் பெரிதாக கவலை கொள்ள ஏதுமில்லை. விழாக் குழுவின் முக்கிய பிரமுகர்கள் அவரை எதிர் கொண்டழைத்தனர்.ஜீயர் அவர்களுடன் உரையாடுவதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். அது எனக்கு மற்ற வேலைகளை இறுதி செய்ய வாய்ப்பளித்தது. இருவருக்குமான தங்குமிடம் விவேகானந்தா பள்ளி தாளாலரின் மரபான வீடு இந்த நிகழ்வின் பொருட்டு சீரமைக்கப்பட்டிருந்தது . முன்பக்கத்து அறைகள் இரண்டையும் ஜீயர் மற்றும் வேளுக்குடிக்ககென ஒருங்கி இருந்தேன். ஜீயரை அவரது அறைக்குள் கொண்டு விட்ட பிறகு வந்த தகவல் வேளுக்குடி வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் புதுவை நெருங்கிக் கொண்டிருப்பதாக அவரை அழைக்கச் ஶ்ரீரங்கம் சென்றவர் என்னை தொடர்பு கொண்டு சொன்னார். எப்படியும் முக்கால் மணியாகும் என கணிப்பு. மாலை 4:30 மணி எப்படியும் வந்து சேர 5:15 ஆகிவிடும் விழா துவக்கம் 7:00 மணி என்பதால் அவகாசம் இருந்தது. நான் அருகில் பிள்ளி விளையாட்டுத் திடலில் அமைக்கப்பட்டிருந்த விழா நிகழடம் சென்றுவிட்டேன். இறுதி வேலைகள் பாக்கி இருக்கின்றதா? என்பது முக்கியமாக பட்டது. அப்படி எந்த குறையும் கண்களுக்கு தெரியவில்லை . அனைத்தையும் ஒரு முறை ஒப்பு நோக்கிவிட வேண்டும். மேடையை ஒரு குறியீடு போல வடிவமைத்திருந்தேன். மிக பிரம்மாண்டம் 30 அடிக்கு 20 அடி உயரம் 5 அடி அதன்பின்னால் ராமாநுஜரின் உருவப்படம் மேடை பின் பகுதி முழுவதும் பொருந்தும்படி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்த மேடையை பார்த்து மனம் பொறுக்காத யாரோ துவக்க விழா தேர்தல் திருவாழா போல பலர் மேடையேறி பிரசங்கம் செய்ய போகிறார்கள் என தனது தவறான வேளுக்குடிக்கு தெரிவக்கப்பட்டு விட்டது என்பதை மிக தாமதமாக அறிந்து கொண்டேன். நிகழ்வு பற்றி மிக விரிவான விவாதம் நிர்வாகிகள் கூட்டத்தில் நிகழ்ந்தாலும் அவை அனைத்தும் மைய கருபற்றிய விவாதமாக மட்டுமே மட்டுறுத்தி இருந்தேன். மொத்த அமைப்பும் ஆழ்மன வழிகாட்டிய படி அந்தந்த சூழலில் முடுவு செய்யப்பட்டு முன்னகர்ந்தது. அதற்கான சுதந்திரம் இருந்தால் மட்டுமே களத்தில் செயல்பட இயலும். நிர்வாக கூட்டத்தில் இருந்தவர்களிடம் ஒவ்வொன்றையும் காட்டி அனுமதி பெறுவது செயல்படாமைக்கு இட்டு செல்வது. காரணம் அவர்களில் பெரும்பான்மை மரபான வைணவ பின்னணியில் இருந்து வருபவர்கள். இன்றைய தேவையை அவர்களிடம் விளக்கி அனுமதி பெற அது சரியான நேரமில்லை என்பதால் அவற்றை தவிர்த்திருந்தேன். அது சிலரை சீண்டி இருக்கலாம். வேளுக்குடியை சந்திக்க வந்து காத்திருந்திருந்த யாரோ மேடை அமைப்பை கண்டு தங்கள் கற்பனையை விரிவாக்கி கொண்டது மட்டுமின்றி அதை வேறுக்குடிக்கும் வேலை மெனக்கெட்டு சொல்லி இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பிற சாமான்யர்களுடன் மேடையில் அமர்த்தப்படுவோம் என மிக தவறாக புரிந்து கொண்டார்கள். இது ஒருவகை அடையாள சிக்கல். தங்கள் அடையாளங்களை அங்கிருந்து உருவாக்கிக் கொள்ள நினைக்கும் யாரோ அதை செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால் எனக்கு வேறு திட்டமிருந்ததை நிர்வாக கூட்டத்தில் வெளிப்படுத்தாமைக்கு காரணம் அது அனைத்து பிரிவினரையும் உட் கொண்டிந்தது. அனைத்தையும் விவாதிக்க துவங்கினால் ஒவ்வொருவருக்கும் தங்கள் இடம் பற்றிய சர்ச்சையையில் கொண்டு விடும் அதை தவிர்க நினைத்தேன் ஆனால் சிக்கல் வேறு ரூபத்தில் கருக் கொள்ளத் துவங்கியிருந்தது.
ஈசிஆர் ரோட்டில் பள்ளி வளாகத்தின் மைய நுழைவாயில் இருந்தது. அங்கிருந்து மேடை சுமார் 500 மீட்டர் தூரம் இருக்கும். உள்நுழையும் அனைவரும் ஆழ்மனத் தூண்டுதலால் மேடை எப்படி இருக்கிறது என்பதைத் தான் முதலில் பார்க்க விழைவார்கள். அவர்களை பிரம்மாண்டம் மட்டுமே கட்டுக்குள் இருத்தி வைக்கும்.
நுழைவாயில் இருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு ராமாநுஜரின் அந்த பிரம்மாண்ட உருவம் தெரியும். 5000 பேர் கலந்து கொள்ளக் கூடும் என திட்டிமிடப்பட்டு அதற்கான முழு ஏற்பாடுகள் நிகழத் துவங்கி இருந்தன. அமரும் நாற்காலிகள் மைய இடம் விட்டு நான்கு சாரிகளாக போடப்பட்டிருந்தது. சட்டென ஒரு அச்சம் தோன்ற நாற்காலிகள் நிறையாமல் போனால் என்ன செய்வது என்கிற கவலை கொள்ளத் துவங்கினேன். பின்பகுதியில் உள்ள நாற்காலிகளை முன் பகுதியை மக்கள் நிறைத்த பிறகு போடச் சொல்லலாமா என தோன்றி உடன் வேண்டாம் அது இறுதி நேர சிக்கலை வரவழைக்கும்.
உள் நுழையும் போது நாற்காலிகள் காலியாக இருந்தால் வருபவர்கள் அனைவரும் அதை நிரப்ப துவங்குவார்கள். நாற்காலி காலி இல்லையானால் மேடைக்கு அருகில் நின்றுவிடுவார்கள் . அது நிச்சயம் நிகழ்வை பாதிக்கும்.
ஜீயரும் வேளுக்குடியும் வாசலில் வரவேற்று பூர்ணகும்ப மரியாதைக்கு பிறகு நாற்காலிகளுக்கு மத்தியில் அமைந்துள்ள சிகப்பு கம்பளத்தை கடந்து மேடை ஏறிய சில நிமிடங்களில் விழா துவங்கி விட வேண்டும். அதற்கு முன் அவர்கள் மேடைக்கு அருகே உள்ள கம்பத்தில் கருடக் கொடி ஏற்றிய பிறகு மேடை ஏற அந்த பகுதியிலும் படிகட்டுகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. நாற்காலிகளில் அமராமல் மக்கள் மேடையை சூழ்ந்திருந்தால் விருந்தினர்கள் மேடையேறுவதில் சிக்கல் உருவாகும். நாற்காலிகள் முழுமையாக போடப்பட்டிருக்க வேண்டும். விழா சிறிது நேரத்தில் துவங்க இருக்கிறது. இனி கூட்டம் வருவதை பற்றி கவலை கொள்ள ஏதுமில்லை. இனி யார் வந்தாலும் வராவிட்டாலும் வரும் சில நூறு பேர்களை கொண்டு துவங்கிவிட வேண்டும் என ஒருமுறை சொல்லிக் கொண்டேன்.
நாற்காலிகள் போடப்பட்டிருந்த இருபுறமும் குடிநீர் கேன்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. வருபவர்கள் கலாணிகளை கழிற்றிவிட சில இடங்களை தெரிவு செய்து வைத்திருந்தேன். ஏராளமான மின்விளக்குகள் மிக சரியாக பொருத்தப்பட்டு சூரிய வெளிச்சம் இருக்கும் போதே பிரகாசமாய் தெரிந்தது. சூரியன் மறைந்த பிறகு இன்னும் வெளிச்சம் உயிர் கொள்ளும்.வேளுக்குடிக்கென பிரத்யேக விலை உயர்ந்த மைக் வரவைழைக்கப்பட்டு அதை பொருத்திக் கொண்டிருந்தனர். பின்புறம் இரண்டு சப்தம் எழாத கூலர் விசிரிகள் வைக்கப்பட்டிருந்தது. ஜீயர் அமரும் மரத்தாலான மணை வேளுக்குடி அமரும் மணையைவிட சற்றும் உயரம் கூடியதாக இருந்தது. இரண்டிலும் புது சால்வை போர்த்தப்பட்டு இருந்தது. வேளுக்குடி அமரும் இடத்திற்கு முன்பாக சிறிய சாய்வு மர பழைய கணக்குப்பிள்ளை மேஜை போடப்பட்டிருந்தது. மேடை வலது ஓரத்தில் புதிதாக வரையப்பட்ட ராமாநுஜர் ஓவியர் அதற்கு பூஜை பொறுப்பு தேவநாதனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் அடியில் ஆறு சிறிய கழுத்து மாலைகள் வாடாதிருக்க ஈரத்துணி போர்த்தப்பட்டிருந்தது. சால்வைகள் அடங்கிய பையும் அருகே இருந்தது. இனி இங்கு செய்ய ஏதுமில்லை. வேளுக்குடி தங்குமிடம் வரும் போது நான் அங்கு இருக்க வேண்டும். நான் தங்குமிடம் வந்து சேர்ந்த சில நிமிடங்களில் வேளுக்குடியின் கார் உள்ளே நுழைந்தது. ஒரு இனிய பதட்டம் சூழ நிர்வாகிகள் திரண்டனர்.
நான் அவரை வரவேற்று தங்கும் அறைக்கு அழைத்து சென்றேன். விழா குழு நிர்வாகிகள் அவருக்கு மரியாதை செய்யவேண்டும். ஆனால் ஏதோ சரியில்லை எனப்பட்டது. அறைக்குள் நுழைந்த சூடு ஆறும்முன்பு வேளுக்குடி கிருஷ்ணனிடம் நான் எப்போதும் பார்க்கும் நட்பார்ந்த புன்னகை இல்லை சிறிது கோபம் கூட தெரிந்தது. எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல் தன்னை சூழ்ந்து நின்றிருந்த பத்துக்கும் மேற்பட்ட விழா குழு நிர்வாகிகளை அவர் கருத்தில் கொள்ளாமல் என்னுடன் முரணபட்டு “எதற்கு இத்தனை பிரம்மாண்டமான மேடை. அரசியல் ஆளுமைகள் மற்றும் உள்ளூர் பிரமுகர்களை முன்னிலை படுத்தி பொருளாதார தேவையை பூர்த்தி செய்ய முயல்வது சம்பிரதாயத்திற்கு விரோதமானது என சொல்லிக் கொண்டே போன போதும் நான் உணர்ந்தது கண்களுக்கு தெரியாத படிநிலைகளை அவரும் பேண நினைப்பது பற்றியது. நீங்கள் கூட்ட நினைக்கும் திரள் மத்தியில் என்னால் சனாதன தர்மம் பற்றிய உரையைத்தான் பேச இயலும். அங்கு மரபான உபன்யாசத்திற்கான இடம் இருக்காது என்றார். நான் ஒரு கணம் என்னை தொகுத்துக் கொண்டேன்.
இப்போது யாராக நின்று இவருக்கு பதில் சொல்வது. ஸ்வாமி அடியேன் பாவணையிலா? அப்படி நின்றால் ஒருபக்கம் பேசப்படுபவை மட்டுமே சரியென்றாகிவிடும். நான் ஒரு மாபெரும் இயக்கத்தின் பொதுச்செயளாலராக தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறேன். எனக்கான கனவு இதன் அடிப்படை அதன் துவக்கம் இப்படித்தான் நிகழ வேண்டும் என்கிற எண்ணம் உறுதி கொண்ட பிறகுதான் காரியத்தில் இறங்கினேன். “இங்கு சனாதன தர்மத்தை பேசுபவர்களுக்கு குறைவில்லை அதை உங்களை போன்ற ஒருவர் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை என நினைக்கிறேன். எல்லோரும் முன்வைக்கும் வழக்கமான உரைக்கு இடையே ஆழமான வைணவ தத்துவத்தை உரக்க பேச முடியுமா? என்கிற விழைவோடு இந்த இயக்கம் துவங்கப்பட்டிருக்கிறது. அதன் பொருட்டே மரபான கோவில்களில் நிகழும் உயன்யாசத்தை இன்று கல்வியை வழங்கும் பள்ளி வளாகத்தில் நிகழ்த்த முடிவு செய்யப்பட்டது. விஷயத்தின் தீவிர தன்மையை குறியீட்டு ரீதியில் விளக்கும் பொருட்டு பிரமாண்ட மேடையும் அதன் பின் திரையும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆன்மீகத்தில் இருந்து தத்துவத்தை தனித்து நோக்க இந்த ஏற்பாடு. இந்த இயக்கத்தின் நிர்வாகிகள் இதன் மொத்த செலவையும் ஏற்கிறார்கள். வெளியில் இருந்து வசூல் என எதுவும் இல்லை எனவே பொருளியல் வெற்றியே இயக்கத்தின் வெற்றிக்கு உருதுணை ஆனால் அதில் துளியும் சமரசம் என்கிற ஒன்று எப்போதும் இருக்காது” என்றேன்.நிர்வாகிகளில் யாரோ அவருக்கு மிக தவறான புரிதலை உருவாக்கி இருந்தார்கள். அந்த சூழலில் நான் அவருக்கு விரிவாக பதில் சொல்லும் மனநிலையில் இல்லை. அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என மிக துல்லியமாக புரிந்திருந்தேன். அவரிடம் எனது பதில் “விழா துவங்க போகிறது அதிக நேரமில்லை குளித்து விழாவிற்கு வாருங்கள் நீங்கள் கேட்ட அனைத்திற்கும் இரவு விரிவான பதிலை கூறுகிறேன்”என்றேன்.
நிர்வாகிகள் அத்தகைய ஒரு உரையாடலை எதிர்பார்க்காததால் அதிர்ச்சியில் உறைந்திருந்தனர். வேளுக்குடிக்கு அவர்கள் செய்ய வேண்டிய மரியாதை தடைபட்டுவிட்டது. நான் சொன்னதை ஏற்று விழாவிற்கு தயாராக உள்ளறைக்கு சென்றார் நான் ஜீயர் இருக்கும் அறைக்கு வந்த போது சிலர் அவரை தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்தனர். நான் என்ன என கேட்டபோது வேளுக்குடியை சந்திக்க செல்கிறார் என்றனர். தேக்கிய கோபம் எழும்ப அனைவரையுப் அங்கிருந்து வெளியேற சொன்னேன். பின் ஜீயரிடம் அறையில் அமர்ந்திருக்க சொல்லி நான் வேளுக்குடியின் அறைக்கு வந்தேன் கூடம் முழுவதும் மக்கள் கூட்டம் நிரம்பி இருந்தது. நான் உரத்த குரலில் நிர்வாகிகள் தவிர பிற அனைவரையும். வெளியேறச் சொன்னேன். அந்த அறிவிப்புக்கு நல்ல மரியாதை இருந்தது அனைவரும் சட்டென காணாமலாயினர்.
நான் வேளுக்குடியிடம் வந்து ஜீயர் வந்துவாட்டார் என்றவுடன் சட்டென கிளம்பி அவரது அறைக்கு வந்துவிட்டார். நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த ஜீயர் வேளுக்குடியை எதிர்பார்த்திருக்கவல்லை என்பதால் சட்டென குழம்பினார். வேளுக்குடி ஜீயரை விழுந்து வணங்கி தரையில் அமர்ந்து கொண்டார். ஜீயர் பதறி எதோ சொல்ல அவர் சிரித்தபடி பதில் சொல்ல நாங்கள் இருவரையும் தனிப்பட்ட உரையாடலுக்கு விட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினோம். எனக்கு அப்போது உண்டான மன நிறைவை வார்த்தைகளால் சொல்லமுடியாது.அதை மிக பிரமாதமான துவக்கமாக பார்த்தேன். அவர்களுக்கு இடையேயான படிநிலைகளை இனி அவர்களே அமைத்துக் கொள்வார்கள். இனி அந்த இரண்டு நிலைகளுக்கு மத்தியில் மரியாதையின் பொருட்டு அல்லாட வேண்டாம். சுமார் அரைமணி நேரம் நீடித்த சந்திப்பு இருவரும் ஒன்றாக அறையை விட்டு வெளியே வர துவக்க விழா இடத்திற்கு கிளம்பினோம்.

