தருமன் தனது விதியை உணர்ந்த அந்த முக்கியத் தருணங்கள்:
1. பகடையின் 'கட்டு' தளர்ந்த தருணம். சூதாட்டத்தின் தொடக்கத்தில் தருமன் ஒருவிதமான போதையில் இருக்கிறார். அவர் தனது கணக்குகளையும், திறமையையும் நம்புகிறார். ஆனால், சகுனி பகடைகளை உருட்டும் விதம், இயற்கையின் விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு இருப்பதைக் காணும்போது தருமனுக்கு முதல் அதிர்ச்சி ஏற்படுகிறது. தான் ஆடுவது சகுனியுடன் அல்ல, 'காலம்' எனும் பேராற்றலுடன் என்பதை அவர் மெல்ல உணர்கிறார்.
2. தம்பிகளைப் பணையம் வைத்த 'மார்கழி' மௌனம். தன்னுடைய செல்வங்கள், நாடு என ஒவ்வொன்றாக இழந்தபின், தனது தம்பிகளைப் பணையம் வைக்கும் கட்டம் வருகிறது. இங்கேதான் ஜாதகக் கட்டத்தின் 'சகோதர ஸ்தானம்' அழிகிறது. தம்பிகள் அடிமைகளாகக் குனியும்போது, தருமன் தார்மீக ரீதியாகத் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறார். அந்தத் தனிமையில், "தான் அறத்தின் நாயகன்" என்ற அவருடைய பிம்பம் உடையத் தொடங்குகிறது.
3. இறுதித் தருணம்: தன்னைத்தானே இழத்தல். தன்னைத்தானே பணையமாக வைத்துத் தோற்கும்போது, தருமன் ஒரு கருவியாக மாறிப்போகிறார். "தோற்றவன் எதற்கும் உரியவன் அல்ல, அவனுக்குச் சொந்தமாக அவனது விதிகூட இல்லை" என்ற உண்மையை அவர் உணரும்போது, அதுவரை அவர் போற்றி வந்த 'தர்மம்' என்பது ஒரு நுண்மையான கயிறு என்பதையும், அதைச் சகுனி அறுத்துவிட்டார் என்பதையும் உணர்கிறார்.
4. திரௌபதியின் வருகையும் விதியின் முழுமைப்பாடும் உண்மையில் தருமன் தனது விதியை முழுமையாக உணர்ந்தது திரௌபதி சபைக்கு இழுத்து வரப்பட்ட அந்தப் 'பங்குனி' மாதத் தருணத்தில்தான். * ஒரு அரசனாக, கணவனாகத் தன்னால் எதையும் செய்ய முடியாமல் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருக்கும்போது, காலத்தின் குரூரத்தை அவர் தரிசிக்கிறார். * 12 கட்டங்களும் (ராசிகளும்) சுழன்று முடிந்து, அவர் ஒரு சூன்ய நிலைக்கு (Empty point) வருகிறார். * அந்தச் சபையில் பீஷ்மர் முதல் துரோணர் வரை அனைவரும் காலத்தின் முன் செயலிழந்து நிற்பதைக் காணும்போது, இது தருமன் எனும் தனிமனிதனின் தோல்வி அல்ல, ஒட்டுமொத்தப் பாரத வர்ஷத்தின் விதியின் சுழற்சி என்பதை அவர் உணர்கிறார்.
நாவலில் வரும் அந்தத் தத்துவப் புள்ளி: சகுனி சிரித்துக்கொண்டே சொல்வார், "தருமா, நீ எதை இழந்தாய்? நீ எதையுமே வைத்திருக்கவில்லை. காலம் உனக்குக் கொடுத்ததை நீ திருப்பித் தந்துவிட்டாய், அவ்வளவுதான்." இந்தச் சூதாட்டத்தின் முடிவில்தான், தருமன் தனது 'அகந்தை'யை முழுமையாகப் பலி கொடுத்துவிட்டு, ஒரு பிச்சைக்காரனைப் போலக் காட்டிற்குச் செல்லத் துணிகிறார். இது ஒரு அரசனின் வீழ்ச்சி மட்டுமல்ல, ஒரு ஆன்மாவின் மறுபிறப்பு.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக